Name:
Location: Athens, Greece

οταν δεν πίνω μπύρες εκπαιδεύω σκυλιά...

Friday, March 31, 2006

Η Τελικη κριση του θεου

Ο Ιγνάτιος υπήρξε πρότυπο χριστιανού σε όλη του την ζωή. Τηρούσε κατά γράμμα όσα υποδεικνύονταν στο δόγμα και το κατάφερε να κανει ένα βήμα παραπάνω.
Εκτός από τους τύπους είχε σαν γνώμονα την αγάπη, δηλαδή την ουσία του Χριστιανισμού.
Πάντα πίστευε ότι ο Θεός είναι ένας Θεός αγάπης που σε καμιά περίπτωση δεν θα γίνει τιμωρός, γι'αυτό και θα σώσει όλους τους ανθρώπους στην τελικά κρίση, ανεξάρτητα από το ποιόν τους.

Τα χρόνια πέρασαν και ο Ιγνάτιος απεβίωσε. Πέρασαν και άλλα χρόνια, αλλά μην με ρωτάτε πόσα ακριβώς. Η ημέρα της κρίσης ήρθε και δεν είχε καμία σχέση με αυτά που έλεγε η Αποκάλυψη, δεν είχε ουδεμία σχέση με οτιδήποτε είχε ειπωθεί από πιστούς και άπιστους.
Ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Η τύχη των ανθρώπων ήταν στα χέρια του Θεού.
Για δεύτερη φορά ο Θεός αποφάσισε να ενανθρωπιστεί για να γίνει πιο προσιτός. Και αυτή την φορά διάλεξε ένα παρουσιαστικό, για να τονίσει πόσο λάθος οι άνθρωποι συμπεριφέρθηκαν στην ζωή τους.

Ο Θεός, δεν θα το πιστέψετε, εμφανίστηκε στη γη σαν μαύρος gay με ειδικές ανάγκες.
Συγκεκριμένα είχε κομμένα και τα δυο του χέρια και ήταν θηλυπρεπής. Επέλεξε να κάθεται σε ένα αναπηρικό καροτσάκι που του θύμιζε κατά κάποιο τρόπο τον ουράνιο θρόνο του.
Μάζεψε όλη την ανθρωπότητα στην έρημο και χωρίς να απευθύνεται προσωπικά- με συνοπτικές διαδικασίες- επέλεξε τους τυχερούς, που κατά κοινή ομολογία απήχαν πολύ από τα κριτήρια, που είχαν θέσει όλες ανεξαιρέτως οι θρησκείες.

Ο Ιγνάτιος δεν ήταν μέσα στους τυχερούς. Αριθμητικά οι τυχεροί ήταν μονάχα μερικές χιλιάδες. Μετά το τέλος της διαδικασίας επικράτησε ένα βουητό, αποτέλεσμα της μεγάλης δυσαρέσκειας του πλήθους. Ο Θεός, όπως τόσα και τόσα χρόνια, έκανε υπομονή. Το πλήθος στην πρώτη μισή ώρα εξαγριώθηκε και άρχισε να φωνάζει συνθήματα κατά του Θεού. Δισεκατομύρια άνθρωποι άρχισαν να πλησιάζουν προς το μέρος του μεγάλου κριτή και κάποιοι φώναξαν:
"Κρεμάστε τον ξανά τον πούστη, είχαν δίκιο οι πρόγονοι μας που τον κρέμασαν στον σταυρό".
Όλο το πλήθος φώναζε πλέον "κρεμάστε τον, κρεμάστε τον".

Ανήμπορος ο Θεός να αντιδράσει, από το αναπηρικό καροτσάκι, αφέθηκε άπραγος σε ζωντανους και νεκρους. Κάποιοι τον άρπαξαν, κάποιοι τον έφτυσαν, κάποιοι τον κλώτσησαν, κάποιοι τον γρονθοκόπησαν. Και επειδή ο Θεός δεν είχε χέρια για να τον κρεμάσουν στον σταυρό εκ νέου, αποφάσισαν και τον έπνιξαν σε μια μικρή λιμνούλα, στην μοναδική όαση που υπήρχε τριγύρω.

Άδοξα πήρε τέλος η τελική κρίση του Θεού και η ζωή των θνητών συνεχίστηκε.
Η ανθρωπότητα ξαναπήρε την κάτω βόλτα και κανείς δεν υπήρξε για πολλά χρόνια ικανοποιημένος, εκτός από τους λιγοστούς τυχερούς του Θεού, που αν και δεν απόλαυσαν τα προνόμια τους, τους έμεινε η χαρά της προς στιγμήν επιλογής του Θεού.

Μήπως τελικά και αυτή την φορά ο Θεός κατέβηκε στην γη για να μας προβληματίσει και να μας επαναφέρει στον ίσιο δρόμο;
Μήπως δεν ήταν η τελική κρίση αλλά ένας προάγγελος αυτής;
Μήπως όλα ήταν προκαθορισμένα από τον Θεό για να αλλάξουμε συμπεριφορά απέναντι στους φτωχούς, στους άρρωστους, στους μαύρους, στους ομοφυλόφιλους, στους αλλόθρησκους και γενικότερα στους συνανθρώπους μας που τυγχάνουν να είναι λίγο διαφορετικοί από εμάς;

5 Comments:

Blogger lemon said...

Νικόλα, δεν νομίζω οτι είναι ο φόβος της τελικής κρίσης που θα μας κάνει να αλλάξουμε συμπεριφορά προς τους διαφορετικούς.
Είναι κάτι σαν κεφαλάκι καρφίτσας, τόσο σχεδόν αδιόρατο, που ακόμη κι αν το βρείς στη ζωή σου, συχνότατα το χάνεις. Είναι η διαπίστωση πως ο παράδεισος βρίσκεται δίπλα σου, μέσα σου, και μόνο αν του το επιτρέψεις εσύ ο ίδιος, θα γίνει δικός σου.
Πιστεύω πως ζούμε (ταυτόχρονα) σ αυτή τη ζωή και την κόλαση και τον παράδεισο, σαν μια ζυγαριά που ταλαντεύεται συνέχεια, και αν είμαστε τυχεροί και μπορέσουμε να χαλαρώσουμε κάπως περισσότερο, κι αφήσουμε την καρδιά μας να πλημμμυρήσει απο αγάπη, τόσο περισσότερο παράδεισο θα γευτούμε, τόσο απλά-αλλά και τόσο δύσκολα.

Προσπαθώ να βρω ισσοροπία, προβληματίζομαι πολύ αυτό τον καιρό, είναι λίγο παρορμητικός ο συλλογισμός μου, περισότερο προσπάθησα να βάλω σε σειρά τις σκέψεις μου-για δική μου παρηγοριά περί του "γιατί ζούμε σ αυτό τον κόσμο του πόνου"...
:)

4/01/2006 10:22:00 AM  
Blogger Tolisbak said...

Η κακή συμπεριφορά απέναντι στους 'διαφορετικούς' επιβεβαιώνει την ανωτερότητα των 'κανονικών' σε σχέση με αυτούς. Σιγά το νέο βέβαια...
Μεγάλο θέμα άνοιξες πάντως....

4/01/2006 01:12:00 PM  
Blogger nicola beerman said...

Κατ'αρχην η αποψη μου ταυτιζεται με τη δικη σου και δεν πιστευω οτι ο φοβος ειναι το κινητρο για να γινουμε καλυτεροι.Σ'αυτη τη ζωη ο καθενας μας ειναι ενας μικρος θεος.Σαν μικρος θεος λοιπον,εγραψα μια μικρη και ασημαντη παραβολη, στην οποια επικετρωθηκες μοναχα στο φοβο.
Υπαρχουν και καποια αλλα:
1.Οι θρησκειες μιλανε απολυτα για κατι που δεν γνωριζουν(γι αυτο και σωθηκαν λιγοι και αναμεσα τους δεν ηταν ο Ιγνατιος που ομολογουμενως ηταν ''καλος χριστιανος'').
2.Ο θεος δεν ειναι τιμωρος(λογια του Ιγνατιου που δειχνουν την προσωπικη μου πεποιθηση-ελπιδα,πεσ'το οπως θες)
3.Υπαρχει ελπιδα να αλλαξουμε(γι αυτο και ενανθρωπιζω το θεο δευτερη φορα με μια μορφη που υποδεικνυει τη λαθος σταση μας).
4.Αναρωτιεμαι αν ο θεος εχει συναισθηματα,πρεπει να 'χει κατα τη γνωμη μου, γιατι αλλιως πρεπει να ειμαστε προετοιμασμενοι για το χειροτερο. (Ο θεος επιλεγει να εχει κομμενα χερια για να αποτρεψει μια δευτερη οδυνηρη σταυρωση αλλα τελικα δεν καταφερνει τιποτα )
5.Για μενα ο θεος του κειμενου μου δεν ειναι ο παντοκρατωρ θεος που εποιησε τα παντα.Ειναι ο κωδωνας του κινδυνου,οχι για τη μεταθανατον ζωη ,αλλα για την επιγεια ζωη.Και ο πνιγμος του ειναι η αδιαφορια των ανθρωπων που ενω βλεπουμε οτι οδηγουμαστε στο γκρεμο,δεν κανουμε τιποτα για να το αποτρεψουμε.
6.Οι ''τυχεροι του θεου''στο κειμενο μου δειχνουν αυτο που πραγματικα ειμαστε:εγωιστες που κοιταμε μονο την παρτυ μας,την αναγνωριση μας και δεν μας νοιαζει αν ολα πανε στραβα γυρω μας.
7.και εκτος απο ολα τα παραπανω (που θα μπορουσαν να με χαρακτηρισουν ασεβη)υπαρχει ενα αντιρατσιστικο μηνυμα,για καθε ειδους ρατσισμου

4/02/2006 03:59:00 AM  
Blogger dimitrisk. said...

Πραγματικά σε ευχαριστώ για αυτό το κείμενο.

11/20/2006 06:52:00 PM  
Anonymous Αλέξανδρος Ζήβας said...

Αποκωδικοποίηση....: θρησκειών, μυθολογιών, ψυχής, σιωπής,.....
Σχηματοποίηση λόγου, κοσμογονία, θεογονία,.....
URL : www.siopi.gr
Γεια.....

3/11/2008 05:34:00 AM  

Post a Comment

<< Home

<>